#130 De favorieten van Le Club & Sommeljj de Podcast – editie 2023

#130 De favorieten van Le Club & Sommeljj de Podcast – editie 2023

Als laatste podcast van het jaar die we jammer genoeg wel weer pas in week 2 van het nieuwe jaar publiceren blikken we terug op de wijnen die ons het meest zijn bijgebleven in 2023.a

We gaan in 2024 vrolijk door met het opnemen van afleveringen, maar we weten nog niet wanneer en hoe vaak. Hebben we dan na 5 jaar eindelijk geleerd om geen beloftes meer te doen? We gaan het zien.

Happy new year allemaal! Liever luisteren? Dan kan hier >

Hulde voor Muscadet

Jan Jaap trapt de podcast af met ‘ik heb een zwak voor melon de bourgogne’. Eindelijk is ‘ie overstag. Hij heeft meteen een betaalbare tip: Domaine de la Pépière Muscadet Sèvre et Maine Château Thébaud 2019 (verkrijgbaar via Les Généreux). Is het nu van Domaine de la Pépière of van Chateau Thébaud?

De eerstgenoemde is de maker. De laatstgenoemde, Château Thébaud, is dan weer een van de tien – de kleinste – cru’s van de Muscadet en is vernoemd naar het gelijknamige dorpje. Handige logica weer van die Fransen. En nog zoiets: de wijn krijgt zo’n lange lie-rijping dat ‘ie buiten de eisen valt voor lie-rijping in Muscadet, dus dat mag niet op de fles staan. Ik, ondergetekende, moet meteen denken aan de Gaïa van Jérôme Bretaudeau. Ook een waanzinnige Muscadet.

Ook het jaar van Petrus & Latour

De dag die je NIET wist dat zou komen. Met zo’n wijn kan ik niet anders dan nostalgisch worden. Dan denk ik terug aan mijn eerste wijn en hoe ik in de ban raakte van wijn, hoe ik boeken verslond over wijn en hoe ik dus ook in aanraking kwam met mythische wijnen als Petrus. Meer van: “leuk dat het bestaat, maar drinken zal ik het niet”. Toch wel.

Het was een covid-cadeautje, zo leggen we uit in de podcast. We hadden een kistje met alle Grands Crus Classés én Petrus gekocht, allen uit het jaar 2003. Niet het beste jaar, het ging de boeken in als een behoorlijk warm en droog jaar. Uiteindelijk pakte het voor de linkeroever nog best wel goed uit, maar in Pomerol kon je niet om de hittegolf heen. Le Pin, de overburen van Petrus, besloten zelfs geen wijn te maken. Desalniettemin was het geweldig om een keer te proeven, maar het warme jaar was evident. Het was dik, geconcentreerd, mollig, rijk, rijpe en gepolijste tannine en aroma’s van zwarte bessenjam, pruimen, grafiet, vanille, hout, melkchocolade.

We hadden niet genoeg Bordeaux Véloce riedelglazen, dus we hebben ook een shiraz gebruikt. Op het oog niet zo verschillend, maar in smaak enorm. Meer frisheid in de Bordeaux glazen, waardoor het geheel iets eleganter werd. Alsof het nog niet decadent genoeg was, openden we ook nog de fles Latour uit hetzelfde kistje. Eerlijk is eerlijk, de linkeroever (en cabernet sauvignon) kon de hitte beter aan. Latour was gelaagd: een herfstachtige dag in het bos (zeker in het shiraz glas, in het bordeaux glas was het iets minder aards), het was ceder vermengd met cassisfruit, bosgrond, natte bladeren, zoethout, super gestructureerd met fluwelige tannine, spannend, aanhoudend, om stil van te worden.

petrus & latour

Twee keer onder de 20 euro

Een betaalbare tip tussendoor, want dit scoor je voor nog geen 20 euro. Het is Raventos i Blanc De Nit Rosé Extra Brut, een Spaanse bubbel uit het hart van Penedés, maar het is geen cava.

Interessant is dat de familie Raventós, voordat ‘corpinnat‘ opkwam, al besloot de DO Cava te verlaten. De familie, ooit medeoprichters en pioniers van de DO, zagen zij de kwaliteit van cava achteruitgaan door toenemende industrialisatie. In reactie hierop maken zij nu steengoede bubbels in Conca del Riu Anoia, gelegen bij de Anoia rivier in Penedès. Ze zetten zich in voor het gebruik van enkel inheemse druivensoorten en biodynamische wijnbouwpraktijken. Bovendien laten ze de wijn ten minste 18 maanden sur lie rijpen, het dubbele van DO Cava, wat natuurlijk bijdraagt aan complexiteit en diepgang.

Jan Jaap komt met een jaarlijkse favoriet: Luis Seabra Xisto Ilimitado Branco 2022. We zijn beide al jaren fan van Luis Seabra, die spannende wijnen maakt in Portugal. Waar Jan Jaap de kans krijgt, strooit hij met de namen van de inheemse druivenrassen die in deze blend zitten. Het zijn viosinho, gouveio, códega en rabigato. Ze komen van verschillende wijngaarden met een gemene deler: de xisto, ofwel een bodem van schist.

Dikke tip: luister het interview met Luis Seabra in de podcast I’ll drink to that – super leerzaam!

Labels met wolkjes

Dit jaar was het ook jaar dat ineens – super onverwachts – Domaine des Mirroirs op mijn pad kwam. Gemaakt door Kenjiro Kagami, een Japanner die naar de Jura is vertrokken om wijn te gaan maken, nadat ‘ie in de leer is gegaan bij Bruno Schueller (Alsace) en Jean-Francois Ganevat (Jura). Hij heeft drie hectare wijngaarden met chardonnay, poulsard en savagnin en maakt verschillende cuvées. Zijn wijnen worden overal ter wereld gezocht. Het is vooral de textuur die me is bijgebleven van Domaine des Miroirs Sonorité du Vent Les Saugettes: hartig, witte thee, kalk, ziltig. Heel bijzonder. Misschien hebben ze dezelfde etiketontwerper, maar ook Maison Glandien heeft wolkjes op het label. We kregen een slok van de L’Ouverture 2021 te proeven bij Fitzgerald (het was een week voordat ze dicht gingen). Super puur, sappig, jeugdig.

Nog een Japanner in Bourgogne

Jan Jaap maakte begin 2023 een droomreis door de Bourgogne met alleen maar dikke wijnen (lees hier het verslag). Een van zijn hoogtepunten was Kei Shiogai Gevrey-Chambertin 2020. Een Japanner die in de leer is geweest bij de beste domeinen en met uiterste precisie wijnen maakt die letterlijk de belichaming van elegantie in het glas is.

De Barolo van het jaar

Tijdens de reis aan Piemonte in 2022 ontdekte ik het huis Burlotto. Dit jaar kwam ‘ie weer voorbij, want ik had nog een fles op de kop weten te tikken. Nog nooit heb ik zo’n verfijnde Barolo geproefd. Sterker nog: ik denk dat ik met deze wijn pas de essentie van nebbiolo begreep. Geweldig! De volledige proefnotitie vind je hier >

Nebbiolo in de budgethoek: Valtellina

Wil je meer nebbiolo, maar kan je je niet elke dag een Barolo veroorloven? Snappen wij en daarom zeggen we: kijk eens in Valtellina. Het is een kleine wijnstreek in het uiterste noorden van Lombardijen, vlakbij de Zwitserse grens. Het landschap moet er prachtig zijn met de Alpentoppen op de achtergrond. Er is veel nebbiolo te vinden, hier ook wel chiavennasca genaamd, die over het algemeen net iets lichter zijn dan de versies uit Barolo. Wij zijn fan Nino Negri en Ar.Pepe bijvoorbeeld.

Spannende Soave & Zweeds genot

Dat moet natuurlijk Filippo Filippi zijn. Jaren geleden voor het eerst ontdekt toen ik voor Soave Stories de streek mocht verkennen. Na een stuk of vijftig Soaves had ik een aardig beeld gekregen van Soave. Het kaf van het koren scheiden ging steeds beter. De wijnregio Soave is kampioen in bulkwijnen, gemaakt van druiven van de vruchtbare wijngaarden op de vlaktes. Meestal worden die wijnen ook iets koeler vergist, een kleine trucage die zorgt voor meer (snoeperige) fruittonen. Niet mijn voorkeur. Nee, geef mij maar Filippi. Duidelijk andere koek. Gaat het hier nog steeds over garganega, het belangrijkste druivenras van Soave? Ja, zeker. Geen perziksnoepjes, maar een serieuze wijn met Heel Veel Lagen. De druiven voor de Vigna del Bra komen van 60 tot 70 oudere stokken, single vineyard op 380 meter hoogte. De wijn rijpt na de gisting 20 maanden op de lie wat de wijn een ongekende complexiteit en lengte geeft.

Nog eentje die je waarschijnlijk niet zag aankomen, Jan Jaapt tipt de Kullabergs Askesäng White. Het klinkt Scandinavisch en dat is het ook, deze wijn komt uit Zweden. Waarom ook niet? Door klimaatverandering schuift de wijnwereld op. In Nederland gaat het al lekker met wijnbouw, dus Zweden moet het ook lukken. Askesäng is een blend van souvignier gris en solaris, twee druivenrassen die het goed doen in koelere klimaten (ook in Nederland te vinden).

Het nieuwe geluid van Rioja

Dat is Carmen Villota. “Zij is groots, maar wordt groter”, voorspelt Jan Jaap. Als we aan Rioja denken, denken we vaak meteen aan de klassieke houtgerijpte rode wijnen. Dit was lange tijd het kenmerkende profiel van Rioja, en in veel opzichten is dat nog steeds zo. Maar er is een interessante verschuiving gaande. Steeds meer wijnmakers, waaronder Villota, kiezen ervoor om de druif en het terroir centraal te stellen, in plaats van de traditionele houtrijping. Dit leidt tot wijnen die een nieuwe dimensie van Rioja laten zien. En wij zijn er helemaal klaar voor.

carmen villota

De 100-punten sherry

Josep Roca van El Cellar de Can Roca sloot het Copa Jerez Forum af met een sherry proeverij en niet zomaar één: hij combineerde bijzondere sherry’s met opera. Zo kregen we allemaal een slok van de super zeldzame Valdespino Moscatel Viejísimo Toneles en zong Ismael Jordi de sterren van de hemel. Tranentrekker!

Zure budgettip: altijd goed

Als je het even niet meer weet, heb je een paar wijnstreken waar je altijd op kunt terugvallen. Die nooit teleurstellen en die ook best wel betaalbaar zijn. Om wel in de budgethoek te blijven, zijn de instapwijnen uit de Moezel altijd een goed idee. Ook een tip voor restaurants, die niet gefocust zijn op wijn, maar wel prima eten serveren. Dat is oké, maar zorg voor een paar veilige keuzes in plaats van 5 chardonnays uit de Languedoc. Zet er eens een riesling uit de Moezel of Rheinhessen op. Met een winkelprijs onder de 15 of maximaal 20 euro zit je gewoon altijd goed. Neem die van Clemens Busch of Karthäuserhof. Hetzelfde geldt voor de wijnen uit Rias Baixas en Baskenland. Voor 15 euro heb je hele mooie wijnen waar fris- en fruitigheid voorop staan. Niet al te complex, maar dat hoeft ook niet altijd. Als die nu eens een plekje op de kaart krijgen, zijn wij blij.

Jeroboam is altijd beter

We sluiten het rijtje af met de champagnes van Henri Giraud. Ik mocht dit jaar drie jaargangen Argonne Champagne van Henri Giraud proeven. 2012, 2014 en 2015. Alsof dat nog niet genoeg was, werd de Henri Giraud Fût de Chêne MV10 Aÿ Grand Cru uit jeroboam ook open gemaakt. Maximaal vuurwerk, wat een wijn, de geur van net afgeschoten rotjes, maar ook geroosterde hazelnoten, brioche met boter, abrikozen, en citroenboter. Mega!

Voila, dat was het rijtje van 2023. We zullen er vast nog een paar vergeten zijn, maar die hou je dan nog van ons tegoed in volgende afleveringen.

Ik ben Nadien de Visser, wijnliefhebber pur sang. Ooit begonnen door een studie in Frankrijk en bij thuiskomst Le Club des Vins opgericht. Dé plek om je wijnkennis bij te spijkeren.